In december 1992 reed een Griekse immigrant genaamd Anargyros Karabourniotis met 50 dollar op zak en een gehavende auto Las Vegas binnen. Drie jaar later had hij 40 miljoen dollar aan fiches en werd algemeen beschouwd als de heetste gokker ter wereld. Begin 1996 was hij weer blut. De streak werd bekend als The Run en blijft het meest extreme winst- en verliesverloop dat ooit in een casino is gedocumenteerd. Hij ging onder de naam Archie Karas.
Karas werd geboren in 1950 op het Griekse eiland Kefalonia. Hij verliet zijn huis op zijn 15e, werkte op vrachtschepen en bereikte de Verenigde Staten in 1969. Hij leerde Amerikaans pool in diners en casino's in Los Angeles en bouwde tegen het einde van de jaren 80 een bankroll van bijna 2 miljoen dollar op. Daarna stapte hij in de hoge inzet pokerspellen van de Bicycle Club en het Commerce Casino in Los Angeles. Hij verloor bijna alles aan betere spelers. In 1992 had hij nog enkele duizenden over, en op de rit naar Vegas kromp dat tot vijftig.
In Vegas leende hij 10 000 dollar van een Griekse vriend en liep het Mirage binnen. Hij begon nine-ball pool te spelen tegen een vaste hoge inzet speler voor 10 000 dollar per partij. Karas won. Hij bleef winnen. In een paar weken nam hij ongeveer 1,2 miljoen dollar van die man af bij het pool. Daarna ging hij aan de pokertafel zitten tegenover een van de meest gevreesde spelers van dat moment: Stu Ungar.
Oefen deze strategie
Oefen wat u hebt geleerd met een welkomstbonus van Tot $10.000 + 200 gratis spins.
Ungar was drievoudig WSOP Main Event-kampioen, door velen beschouwd als de beste toernooispeler ooit. Karas versloeg hem heads-up voor naar schatting 900 000 dollar in een paar sessies. Het sprak zich snel rond. Doyle Brunson, Chip Reese, Johnny Chan en andere top-pro's probeerden allemaal hun geluk tegen de Griek en verloren. In 1993 stond Karas tientallen miljoenen in de plus. Hij bracht zijn bankroll bekend in kartonnen dozen naar de tafel, en eens in een winkelwagen vol casinochips.
Op het hoogtepunt midden 1995 had Karas ongeveer 40 miljoen dollar in cash en chips. Hij speelde limit hold'em heads-up tegen Doyle Brunson op limieten van 5 000 / 10 000 dollar. Hij speelde craps voor 100 000 dollar per worp. Hij speelde baccarat voor honderdduizenden per hand. De casino's pasten zich aan hem aan omdat hij in zijn eentje een walvis was, en hij won meestal. Verschillende casino's voegden in stilte inzetlimieten toe aan specifieke tafels om hem af te remmen.
De val kwam in drie weken. Karas verlegde zijn focus van poker, waar hij vaardigheid had, naar dobbelen en baccarat, waar hij alleen variantie had. Hij verloor in ongeveer 21 dagen ongeveer 11 miljoen dollar aan craps. De verliesreeks verschoof naar baccarat, waar hij nog eens 17 miljoen liet liggen. Hij ging terug naar poker, maar zijn geluk en zelfvertrouwen waren ingestort; hij verloor de rest. Begin 1996 was hij weer blut, en had hij de volledige 40 miljoen praktisch teruggegeven.
Karas probeerde in de daaropvolgende twee decennia meerdere keren weer omhoog te klimmen, en reproduceerde nooit iets dat in de buurt kwam van The Run. In 2013 werd hij gearresteerd in het Barona Casino bij San Diego voor het markeren van kaarten bij blackjack. Hij bekende schuld in 2015 en kreeg voorwaardelijk plus een levenslang verbod uit de zaak. Hij woont nog steeds in Las Vegas en duikt af en toe op in interviews, vooral om te bevestigen dat de legende echt is.
Wat The Run uniek maakt, is de tijdsduur. De meeste gokkers staan voor één sessie, soms een paar weken op heet. Karas stond drie volle jaren op heet, tegen de diepste pool van pokertalent op de planeet. De wiskunde zegt dat reeksen als die van hem extreem onwaarschijnlijk zijn maar niet onmogelijk. De les is het omgekeerde van zijn verhaal. Variantie kan je op korte termijn alles geven en het dan terugnemen. Bankrollbeheer, niet pool-vaardigheid of pure moed, is wat een duurzame carrière scheidt van een verhaal dat je op begrafenissen vertelt.